3 Pułku Strzelców Podhalańskich.
Do Żywca należał położony na lewej stronie Soły las Kabat, znajdujący się pomiędzy współczesną miejscowością Sienna a potokiem Kiemlichowiec, sięgający od rzeki do granicy z Lipową. W 1554 Jan Komorowski przyłączył do Żywca obszar o nazwie Łączki, położony wzdłuż brzegu Soły. Teren ten należał wcześniej do Zabłocia i stanowił gminne pastwisko. Na lewobrzeżu położone były też stawy miejskie, zasilane wodą prowadzoną przez zabłockie pola. Dostęp mieszczan do pól w celu utrzymania kanałów nawadniających stał się zarzewiem konfliktu z mieszkańcami Zabłocia, który został zażegnany przez Piotra Komorowskiego poprzez przekazanie zabłocanom pastwiska na Grojcu, w zamian za zezwolenie na przechodzenie przez ich pola.
Wieś podzielona była na 11 ról, na których osadzono 22 rolników na półrolkach. Posiadali oni po 4 konie, odrabiali pańszczyzny tygodniowo po 2 dni konne i rocznie po 4 dni powabne (na wezwanie). Ponadto płacili czynsze i dostarczali do dworu daniny: raki, jarząbki, gęsi, kury, kapłony, jaja i cielę. Mieli też obowiązek przędzenia oprawy lnianej, dostarczania drewna i przywozu soli z Wieliczki, którą wożono do Kamesznicy, gdzie była zbywana na Śląsk i Morawy„Nad Sołą i Koszarawą”: Czas przypomnieć ojców dzieje..