Zabłocie należało do parafii rzymskokatolickiej w Żywcu, znajdowała się tu jednak kaplica św. Floriana, wybudowana w XIX wieku. W 1868 zabłocanie wystąpili o przydzielenie im osobnego ołtarza w należącym do żywieckiej parafii filialnym kościele św. Krzyża, na co uzyskali zgodę i wydzielony został im ołtarz św. Agnieszki. Podczas rozbudowy kaplicy św. Floriana w latach 1894–1895 powstało Stowarzyszenie Św. Floriana, przekształcone w 1902 w Towarzystwo Budowy Kościoła św. Floriana, które zajęło się zbiórką pieniędzy na budowę własnej świątyni dla Zabłocia.
W sierpniu 1878 wieś uzyskała połączenie kolejowe z Bielskiem. Powstał tu dworzec kolejowy noszący nazwę „Żywiec”, w związku z niechęcią mieszkańców miasta do budowy stacji na ich terenie z uwagi na obawy o pojawienie się tam nowych mieszkańców pochodzenia żydowskiegoMiasto korzystało z przywileju zakazującego osiedlania się Żydów na jego terenie, jednak w razie urodzenia się Żyda na terenie miasta, co według radnych mogło nastąpić pociągu lub na dworcu, stałby się on automatycznie jego mieszkańcem.. W 1884 oddano natomiast połączenie w kierunku Nowego Sączą oraz Czadcy w ramach Galicyjskiej Kolei Transwersalnej, dzięki czemu miejscowa stacja kolejowa została połączona z siecią kolejową Węgier.