Na bazie funkcjonującego w Żywcu młynu papierniczego, w 1833 Franciszek Augustin otworzył na prawym brzegu Soły w pobliżu mostu niewielką manufakturę produkującą papier. W związku z rozpowszechnieniem się używania maszyn parowych do wyrobu papieru, żywiecka manufaktura papiernicza została postawiona w stan upadłości i zakupiona w 1842 przez Karola Schröttera z Zabłocia. Na teren zakładu w Żywcu przeniesiona została produkcja sukna z Zabłocia, natomiast w budynkach na terenie wsi rozpoczęto wytwarzanie papieru.
Na miejscu działającej w przysiółku Pawlusie od XVIII wieku gorzelni, z inicjatywy księcia Albrechta Fryderyka Habsburga w 1856 został otwarty Arcyksiążęcy Browar w Żywcu. Pawlusie podzielone było na części należące administracyjnie do Zabłocia i do Wieprza. Browar był w wieprzańskim fragmencie przysiółka, jednak obszar ten związany był gospodarczo i kulturalnie z Zabłociem i Żywcem.