Plac tworzyło kilka lub kilkanaście budynków, a społeczeństwo je zamieszkujące prowadziło pracę i spędzało wolny czas w ramach powstałej wspólnoty. Nazwy placów były tworzone od nazwiska najwcześniejszych osadników na ich terenie, wobec czego od strony rzeki Leśnianka w kierunku Żywca znajdowały się place: Pawlusów, Sanetrów, Stokłosów, Stawarzów, Herzyków, Biernatów, Bielów, Kłusaków i Gowinów. Oprócz tego na zabudowę wsi składały się obiekty związane z przemysłem – zakłady i magazyny. Budynki mieszkalne, rolnicze i przemysłowe powstawały bez planu i w sposób niezorganizowany, a pomiędzy nimi przeprowadzone zostały wąskie i kręte drogi, które wcześniej umożliwiały dojazd do pól. Po przecięciu miejscowości przez linię kolejową została ona podzielona, w związku z czym utworzono wiadukty i strzeżone przejazdy przez tory. Jedyną uporządkowaną ulicą na terenie Zabłocia była ul. Główna, przy której mieściły się kamienice należące do właścicieli miejscowych zakładów przemysłowych oraz kupców żydowskich.