Napoleon we Włoszech Rokujący wielkie nadzieje generał Bonaparte odniósł całkowity sukces w trudnej batalii we Włoszech. Rozdzielił armie Sardynii i Austrii, pobił je po kolei i wymusił, na mocy Traktatu Paryskiego, pokój z okrojoną Sardynią. Jednocześnie zdołał zdobyć Mediolan i oblec Mantuę. Nie przerywając oblężenia pokonał kolejno wysłane przeciw niemu austriackie armie Wurmsera i Alvintzy’ego.
Napoleon ostatecznie zdobył Mantuę w roku 1797, biorąc do niewoli 18 000 Austriaków. Arcyksiążę Karol nie był w stanie zapobiec jego uderzeniu na Tyrol, co zbiegło się z kolejną inwazją Niemiec przez armie Moreau i Hochea. W tej sytuacji cesarstwo nie miało innego wyjścia, jak w kwietniu poprosić o zawieszenie broni. Napoleon podbijał potem dalsze tereny Półwyspu Apenińskiego.
Austria podpisała preliminaria pokojowe w październiku w Campo Formio (Pokój w Campo Formio). Na mocy traktatu oddawała Francji Belgię, a także uznawała przynależność do Francji Nadrenii i większości północnych Włoch. Dawna Republika Wenecka została podzielona na część austriacką i francuską. W ten sposób pierwsza koalicja antyfrancuska przestała istnieć, a w stanie wojny z Francją pozostała jedynie Wielka Brytania.
Bibliografia
1