Tańce z bębnami to ważny element solidarności kulturowej grenlandzkich Inuitów, dostarczający im możliwości tak autoekspresji, jak i czystej rozrywki czy akceptacji społecznej. Wiele tańców z bębnami zawiera także element rywalizacji, pokazując humorystyczny taniec i śpiew dwu „braci w tańcu”, którzy w tym samym czasie naigrawają się z siebie nawzajem. Najczęściej taniec jest wesołym wydarzeniem, ale może być też okazją do rozstrzygania poważnych sporów między rodzinami lub poróżnionymi z sobą pojedynczymi osobami. W tym wypadku żarty są starannie przygotowywane, a ten, kto wzbudzi najwięcej śmiechu wśród publiczności, uznawany jest za zwycięzcę.
Inne tradycje pieśni ludowych wśród Inuitów Wiele ludowych zabaw Inuitów także zawiera w sobie muzykę, np. takie zabawy jak zabawa sznurem, zabawa w chowanego, żonglowanie, rymowanie i zagadki. Jednym z rozpowszechnionych zjawisk jest tradycja katajjaq – rywalizacja wokalna między kobietami, stojącymi naprzeciw siebie. W czasie śpiewu alikwotowego naśladują one dźwięki zwierzęce i inne. Zabawa kończy się najczęściej wspólnym wybuchem śmiechu obu kobiet.