W skład 13 pułku Ułanów Wileńskich wchodził m.in. ostatni pododdział jazdy tatarskiej w historii Rzeczypospolitej – 1 szwadron tatarski. Żołnierze szwadronu tworzyli asystę honorową podczas składania serca marszałka Józefa Piłsudskiego na cmentarzu wileńskim na Rossie. Szwadron wraz z macierzystym pułkiem po bohaterskich bojach w 1939 zamknął symbolicznie kilkusetletnią historię polskiej jazdy tatarskiej szarżą pod Maciejowicami nad Wisłą 9–10 września. W miasteczku odbywały się uroczystości patriotyczne, w tym święta pułku, którym towarzyszyły parady wojskowe. Ton nadawali szczególnie najbardziej lubiani przez mieszkańców ułani z 13 pułku Ułanów Wileńskich, którzy znani byli z przyśpiewek zwanych żurawiejkami, jak np.: A trzynasty, to zasrańce, Pod Wilejką gubią lance. Pół Tatarów, pół Polanów, To trzynasty pułk ułanów.
My, wileńska jazda, Półksiężyc i gwiazda. Walczymy cały czas, Choć mało nas, choć mało nas.