Mechanizm powstawania Mechanizm powstawania zespołu Schwartza-Barttera jest złożony: Wazopresyna może być wytwarzana autonomicznie w przebiegu nowotworów złośliwych, ektopowo przez pewne guzy płuc, trzustki i dwunastnicy lub może dochodzić do uwalniania innych czynników antydiuretycznych. W chorobach nienowotworowych (np. choroby płuc) czynnikiem stymulującym wydzielanie wazopresyny jest hipoksja. Nadmiar wazopresyny wywołuje zwiększoną retencję wody, natomiast sód wydalany jest normalnie, wskutek czego dochodzi do powstania hiponatremii (zmniejszenie stężenia sodu), hipoosmolalności osocza i hiperosmolalności moczu. W urazach mózgu przy dużych zabiegach operacyjnych występuje przerwanie dróg hamujących wydzielanie wazopresyny.
Objawy Niezależnie od przyczyn objawy mają charakter neurologiczny, a w zależności od stopnia i czasu trwania hipoosmolalności płynów ustrojowych nasilenie objawów może być bardzo różne (osłabienie reakcji na czynniki środowiskowe): ból głowy, apatia, nudności, wymioty, zmiany nastroju, nadmierna pobudliwość, zaburzenia świadomości, spadek napięcia mięśni, odruchów ścięgnistych. W ciężkich przypadkach skutkiem wzrostu ciśnienia śródczaszkowego i obrzęku mózgu – śpiączka, drgawki, śmierć (stężenie sodu w surowicy około 100 mmol/l jest zagraża życiu, gdyż ). U chorych nie stwierdza się obrzęków