(hiponatremia bez obrzęków) ani obniżonego ciśnienia tętniczego; charakterystyczna jest prawidłowa objętość krwi krążącej.
Rozpoznanie i leczenie Podstawą rozpoznania jest potwierdzenie hiponatremii z małą osmolalnością osocza i wydalania sodu z moczem powyżej 20 mmol/l, przy prawidłowej czynności nerek, nadnerczy i tarczycy. Stwierdzenie hipo- lub hiperwolemii (przewodnienia) uniemożliwia rozpoznanie.
Leczenie polega na usunięciu przyczyny choroby i ograniczeniu podawania płynów do 500–1000 ml/dobę oraz podaniu 3% roztworu chlorku sodowego. Stężenie sodu w surowicy zwiększa się powoli (1–2 mmol/l/h, lecz nie więcej niż 10 mmol/l/dobę). Gwałtowne zwiększenie stężenia sodu w surowicy grozi zespołem osmotycznej demielinizacji mostu, natomiast w celu natychmiastowej zmiany osmolalności osocza można stosować diuretyki pętlowe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Choroby endokrynologiczne Kategoria:Zespoły chorobowe