W drugiej połowie 1968 wyjechała do Hollywood, gdzie nakręciła film Stuarta Rosenberga Kwietniowe szaleństwa (Prima aprilis, 1969), za występ w którym zebrała mieszane recenzje. Podczas pobytu w USA udzieliła okładkowego wywiadu redakcji czasopisma „Life”, pojawiła się na okładce „Newsweeka”, a redaktorzy gazety „Look” okrzyknęli ją „najpiękniejszą kobietą świata”. W latach 1969–1977 reklamowała perfumy Chanel No. 5 na amerykańskim rynku.

Po powrocie do Francji zagrała Julie Roussel i Marion Vergano w chłodno przyjętym filmie François Truffauta Syrena z Mississipi (La Sirène du Mississipi, 1969) z Jeana-Paulem Belmondo. Wystąpiła gościnnie w filmie Philippe’a Labro (1969). Zagrała tytułową rolę w dramacie Luisa Buñuela Tristana (1970), który zachwycił krytyków i zdobył m.in. pierwszą nagrodę Zawodowego Związku Artystów, złoty medal madryckiej Akademii Sztuk Pięknych oraz był nominowany do Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego.