Rolnicy korzystali z licznych przywilejów od właścicieli ziemskich, a kolejne mogli od nich również nabywać.

W okresie 1629–1667 liczba mieszkańców wsi zmniejszyła się o 456 osób, co związane było z odpływem ludności dzięki emigracji na Śląsk oraz Węgry, jak również wydarzeniami wojny polsko-szwedzkiej.

W 1816 Sporysz razem z Obszarem został sprzedany przez Adama Wielopolskiego na rzecz księcia Alberta Sasko-Cieszyńskiego.

Panowanie Habsburgów thumb|Huta Fryderyka w Sporyszu, XIX wiek thumb|Panorama okolic huty z pierwszych lat XX wieku thumb|Restauracja „U Kubicy” thumb|Szkoła Podstawowa w Sporyszu thumb|Pensjonat Kubicy thumb|Folwark Obszar w Sporyszu w okresie międzywojennym thumb|Widok z Grojca na rzekę Koszarawa w latach 30. XX wieku thumb|Agencja pocztowa w Sporyszu w 1934 Po śmierci właściciela wsi Alberta Sasko-Cieszyńskiego w 1822 dobra te przeszły we władanie Karola Ludwika Habsburga. W 1832 na terenie folwarku działalność rozpoczęła kuźnia.

W 1834 na znajdującym się na terenie wsi Grojcu zostały ujawnione pokłady rudy żelaza, które w ocenie przybyłego tu wówczas w celu jej zbadania górnika z Ustronia były wystarczające do powstania w Sporyszu wielkiego pieca.