30 maja 1835 Obwodowy Sąd Górniczy w Wieliczce wydał pozwolenie na wydobywanie rudy na polu należącym do Franciszka Wieczorka.
Miejscowa kuźnia została przeformowana w hutę z walcownią i cynkownią blachy. Jej właścicielem był Fryderyk Habsburg. W latach 1836–1838 na terenie folwarku w Obszarze uruchomiono cztery świeżarki do przeróbki surówki żelaznej na żelazo kute, działy zakładu nosiły nazwę „Huta Wilhelma” oraz „Huta Fryderyka”. W 1869 powstała również walcownia blachy. Surówka do przerobu dostarczana tu była z hut w Węgierskiej Górce, Ustronia, Trzyńcu oraz Nowym Targu. Wraz z rozwojem przedsiębiorstwa postawiono 10 budynków mieszkalnych, szkołę, sklep i gospodę z łaźnią. Do 1895 oddano do użytku kolejne cztery budynki mieszkalne.
Z uwagi na zakaz osiedlania się Żydów na terenie Żywca, zamieszkiwali oni w miejscowościach sąsiednich, do których należał również Sporysz. Miejscowa społeczność żydowska zajmowała się przede wszystkim uprawą roli i należała do biedniejszych przedstawicieli tej grupy wyznaniowej. Należeli do powstałej w 1864 Gminy Wyznaniowej w Zabłociu.