+ Niemieckie standardy budowli fortyfikacyjnych Standard Żelbet Pancerz A 3,5 m 600 mm A1 2,5 m 420 mm B 1,5 m 250 mm B1 1 m 120 mm C 0,6 m 60 mm D 0,3 m 20 mm thumb|250px|Kopuła pancerna typu 20P7 – typowy element panzerwerków o odporności B Panzerwerk (budowla, dzieło pancerne) – nazwa nadana przez propagandę niemiecką ciężkim schronom bojowym wznoszonym na zachodniej i wschodniej granicy III Rzeszy.
Nazwa – wraz z jednolitą numeracją wszystkich schronów posiadających odporność od B1 (tabela) wzwyż – została nadana w lecie 1939 roku. Zdaniem badaczy głównym wyznacznikiem dla uznania schronu za panzerwerk powinien być fakt wyposażenia go w kopuły sześciostrzelnicowe dla dwóch karabinów maszynowych.
W praktyce wstrzymanie przez Hitlera rozbudowy najpotężniejszych linii umocnionych, przede wszystkim Frontu Ufortyfikowanego Łuku Odry-Warty (Międzyrzecki Rejon Umocniony) uniemożliwiło budowę obiektów o odporności wyższej niż B. Przykładowy schron bojowy o odporności B (tzw.