Po rozwiązaniu LWD, w 1950 został przeniesiony do WSK-4 Okęcie w Warszawie. Oblatał tam do 1967 prototypy lub pierwsze seryjne egzemplarze samolotów LWD Junak-2, LWD Żuraw, CSS-13 (licencyjny Po-2), S-13, TS-8 Bies, PZL-102 Kos, PZL-104 Wilga 3 i inne. Oblatał też ok. 1000 samolotów seryjnych, oprócz wymienionych typów, Jak-12 i PZL-101 Gawron. Przeżył kilkanaście wypadków lotniczych, jednak dzięki swym umiejętnościom wychodził z nich cało. Miał też wiele przymusowych lądowań i jedynie 20 maja 1950 w wypadku prototypu Junak-2bis (flatter lotek) doznał trwałego uszkodzenia oka, lecz kontynuował latanie. W dniach 13 maja-8 czerwca 1960 wykonał rajd reklamowy PZL-102B Kos po Europie Zachodniej do Wielkiej Brytanii i z powrotem (9000 km).
W 1968 odszedł na emeryturę po 41 latach pracy pilota. Jest autorem barwnych wspomnień „Całe życie za sterami” (Warszawa 1988). Miał żonę Walerię, synów Jerzego i Romualda (również pilota) i córkę Marię.