Mieczysław Klimowicz (ur. 14 grudnia 1919 w Sokalu, zm. 26 sierpnia 2008 we Wrocławiu) – polski historyk literatury, profesor i rektor Uniwersytetu Wrocławskiego, członek rzeczywisty PAN, poseł na Sejm PRL VI kadencji.
Życiorys Urodził się w rodzinie Kornela, pracownika poczty, i Katarzyny z Pępiaków. Uczęszczał do klasycznego Państwowego Gimnazjum im. Antoniego Malczewskiego w Sokalu. Po egzaminie maturalnym w 1938 podjął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Następnie odbywał służbę wojskową w Łucku i w Kowlu.
Po wybuchu II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej w 50. Pułku Podchorążych Piechoty 27. Dywizji Wołyńskiej, dostał się do niewoli sowieckiej i wywieziony do łagru w Talicach. W listopadzie 1939 przewieziony do więzienia w Baranowiczach, skąd uciekł. Następnie wstąpił do ZWZ i AK. Od czerwca 1940, podczas okupacji niemieckiej, przebywał w Bełżcu, biorąc udział w akcjach Armii Krajowej w oddziale Karola Kosteckiego. 21 lipca 1944 uczestniczył w wyzwoleniu przez AK Bełżca i wspólnie AK z Armią Czerwoną Tomaszowa Lubelskiego. Zamieszkał u ciotki Julii Pępiak, Sprawiedliwej wśród Narodów Świata, przechowującej żydowską matkę z dzieckiem – Salomeę Helman z córką BroniąO zagładzie Żydów w Bełżcu, zamosconline.pl. [dostęp 2017-06-21].. Walczył m.in.