W 1962 roku przeniósł się do Darmstadt. Od 1964 do 1968 roku był wiceprezesem mogunckiej Akademii Nauki i Literatury. W 1965 roku przeniósł się do Frankfurtu. Na prośbę żony wrócił w 1969 r. do Hamburga, gdzie mieszkał i pisał aż do śmierci.
Jego spuścizna znajduje się w niemieckim Archiwum Literatury w Marbach.
Nossacka określono mianem „największego gawędziarza w niemieckiej powieści fantastycznej po Kafce”.
Utwory Najbardziej znane utwory to: 1947 Nekya 1948 Wywiad ze śmiercią 1955 Spätestens im November (Najpóźniej w listopadzie), wyd. pol. 1959 1968 Fall d’Arthez (Sprawa d’Artheza), wyd. pol. 1972 1969 Dem unbekannten Siege (Nieznanemu zwycięzcy), wyd. pol. 1978 1975 Szczęśliwy człowiek
Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Niemiec Kategoria:Niemieccy pisarze XX wieku Kategoria:Odznaczeni cywilnym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Pisarze niemieckojęzyczni Kategoria:Pochowani na cmentarzu Ohlsdorf w Hamburgu Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamburgu Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1977