Juan Humberto Valdivieso Padilla (ur. 6 maja 1910 w Limie, zm. 2 maja 2007 tamże) – piłkarz peruwiański grający na pozycji bramkarza, uczestnik pierwszych finałów mistrzostw świata, igrzysk olimpijskich i mistrzostw Ameryki Południowej.
Przez wiele lat związany był z klubem Alianza Lima, w barwach którego sięgnął po pięć tytułów mistrzowskich (1927, 1928, 1931, 1932, 1933), a także miał udział w powrocie do ekstraklasy w 1939. Karierę piłkarską rozpoczynał jako napastnik, strzelając siedem bramek w spotkaniu ze Sportivo Unio (8:1) ustanowił rekord skuteczności strzeleckiej swojego klubu w oficjalnym meczu.
W czasie kariery sportowej przy wzroście 174 cm ważył ok. 70 kg. Nosił przydomki „Mago” i „Rodillo Negro”, cieszył się sławą skutecznego obrońcy rzutów karnych. W 1930 znalazł się w składzie reprezentacji narodowej na mistrzostwa świata w Urugwaju; był najmłodszym bramkarzem turnieju (a także jednym z najmłodszych bramkarzy w późniejszej historii mistrzostw świata). Wystąpił w pierwszym meczu Peru przeciwko Rumunom, przepuszczając łącznie trzy bramki (wynik meczu 3:1 dla Rumunii), w tym najszybszą bramkę całych mistrzostw, strzeloną przez Constantina Stianciu w 2. minucie.