Marian Michał Serafiniuk (ur. 8 września 1896 w Limanowej, zm. 7 maja 1963 w Nowym SączuOficjalna strona Nowego Sącza) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Był synem Filipa. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Nowym Sączu kontynuował naukę w ośmioklasowym Gimnazjum Humanistycznym. 15 kwietnia 1915 r. powołany został do służby w cesarskiej i królewskiej armii, przydzielony do 20 pułku piechoty i skierowany na front rosyjski. Brał udział między innymi w bitwach o Buchacz (12 października 1915) i Monastarzyska (sierpień 1916). Przeniesiony w styczniu 1916 r. do Szkoły Oficerów Rezerwy Piechoty w Opawie, skąd pięć miesięcy później odszedł na front rumuński. Tam walczył 29 listopada 1916 r. w stopniu kaprala pod Dornorata. Wysłany następnie na front włoski, gdzie awansował w październiku 1917 r. do stopnia podporucznika rezerwy. Skierowany do Szkoły Strzelania w Milosicach k. Pragi, skąd w październiku 1917 r. powrócił na front włoski obejmując stanowisko dowódcy plutonu km. W czasie walk pod Mont Tanlkone, otrzymał 18 czerwca 1918 r. postrzał mięśnia nogi. W październiku 1918 roku zapisał się na Wydział Prawa UJ w Krakowie, którego jednak nie ukończył.