Budową Lambeosaurus przypominał inne hadrozaury. Potrafił więc poruszać się na dwóch lub na czterech kończynach, za czym przemawiają ślady spokrewnionych z nim zwierząt. Jego długi ogon usztywniały skostniałe ścięgna, chroniąc go przed opadaniem. Dłonie kończyły się czterema palcami, brakowało kciuka. Trzy kolejne palce (odpowiadające ludzkim palcom: wskazującemu, środkowemu i serdecznemu) łączyły się ze sobą, nosiły kopytka, co wspiera tezę o wspieraniu się gada na kończynach przednich. Ostatni palec (odpowiadający ludzkiemu palcu małemu), wolny, mógł służyć do manipulacji przedmiotami. Każda ze stóp miała tylko trzy centralne palce. thumb|left|Skamieniała czaszka L. lambei Najbardziej charakterystyczna cecha zwierzęcia, grzebień, różniła się u dwóch najlepiej poznanych gatunków. W przypadku L. lambei osiągał on u w pełni rozwiniętego osobnika kształt toporkowaty. U zwierząt uznawanych za samice był nieco krótszy i bardziej zaokrąglony. Toporkowate ostrze wystawało do przodu naprzeciwko oczu, natomiast „uchwyt toporka” tworzył solidny kostny pręt wystający z tyłu czaszki. „Ostrze toporka” dzieliło się na dwie części: górna stanowiła cienki kostny grzebień wyrastający w trakcie ontogenezy stosunkowo późno, gdy zauropsyd był już prawie dorosły, dolna zawierała wydrążone przestrzenie stanowiące kontynuację jam nosowych. U L.