Szachy Capablanki – odmiana gry w szachy, rozgrywana na szachownicy 80-polowej lub 100-polowej.
Wprowadzenie Ten wariant rozgrywania partii szachowej zaproponował w 1927 r. José Raúl Capablanca (mistrza świata w latach 1921–1927). Uważał on, iż poziom wiedzy szachowej osiągnął tak wysoki pułap, że partie między mistrzami szachowymi zawsze będą kończyć się remisem. To niebezpieczeństwo „remisowej śmierci” było głównym powodem stworzenia przez niego bardziej złożonej i bogatszej odmiany szachów.
Aby to osiągnąć, do gry wprowadził (poza klasycznym zestawem szachowych bierek) dwie nowe figury, arcybiskupa (ang. archbishop) i kanclerza (chancellor):
40px|Arcybiskup arcybiskup – figura na polach c1 i c8, poruszająca się jak goniec i skoczek,
40px|Kanclerz kanclerz – figura na polach h1 i h8, poruszająca się jak wieża i skoczek.
Capablanka uważał, że dodając dwie mocne figury zredukuje prawdopodobieństwo remisu i uczyni partię bardziej interesującą, nowe figury posiadają bowiem własności, które wzbogacają grę. Na przykład zarówno arcybiskup, jak i kanclerz mogą jednocześnie szachować króla i atakować hetmana, nawet w przypadku, gdy figury te ustawione są w znacznej odległości od siebie.