Pomysły poprzedzające szachy Capablanki Capablanca nie był pierwszą osobą, która sugerowała podobne zmiany. W 1617 r. Pietro Carrera opublikował książkę „Il Gioco degli Scacchi”, która zawierała opis wariantu szachowego granego na szachownicy 8×10. Jako pierwszy umieścił nowe figury między wieżą a skoczkiem, z tym że kanclerza ustawił na polach i1 i i8, a arcybiskupa – b1 i b8. Wprowadził również własne nazwy dla figur, mistrza (champion) zamiast kanclerza i centaura zamiast arcybiskupa. Po śmierci, jego propozycja została zapomniana. W 1874 r. czołowy angielski szachista Henry Bird zaproponował jeszcze inny układ figur: kanclerz umieszczony był pomiędzy gońcem a hetmanem na polach d1 i d8, natomiast arcybiskup – między gońcem a królem, na polach g1 i g8. Bird użył nazw strażnik (guard) zamiast kanclerza i koniuszy (equerry) zamiast arcybiskupa.
Ustawienie figur W pierwszej wersji Capablanka zaproponował, aby arcybiskup był ustawiony bezpośrednio między hetmanem a gońcem, natomiast kanclerz – bezpośrednio między królem a gońcem. Ta propozycja miała istotną wadę, pozostawiała bowiem piony h2 i h7 bez obrony, co mogło grozić szybkim matem.