Dopiero później skorygował on ustawienie figur w taki sposób, aby arcybiskup zajmował pozycję pomiędzy skoczkiem a gońcem na skrzydle hetmańskim, natomiast kanclerz – analogicznie na skrzydle królewskim. Prowadził również doświadczenia na szachownicy 100-polowej (10×10), gdzie piony mogły poruszać się przy pierwszym posunięciu nawet o trzy posunięcia do przodu. O badaniach tych pisał Edward LaskerEdward Lasker (1959), „The Adventure of Chess”, .:
Lasker był jednym z wielu zwolenników nowej odmiany szachów. Do ich grona zaliczał się również węgierski arcymistrz Géza Maróczy, który rozegrał kilka partii z Capablanką, okazując się nawet lepszym od niego zawodnikiem. Nie brakowało również przeciwników nowego pomysłu, jeden z nich, brytyjski mistrz William Winter twierdził, iż zwiększenie na szachownicy liczby silnych figur spowoduje, że znaczenie słabszych stanie się mniej istotne.
Szachy Capablanki dzisiaj Współcześnie istnieje wiele odmian szachów Capablanki, które różnią się początkowym ustawieniem figur. W 2004 r. Reinhard Scharnagl zaproponował odmianę losową, opartą na szachach losowych. W wariancie tym istnieje 12118 możliwych początkowych ustawień figur, przy zachowaniu pewnych zasad (m.in. króle muszą znajdować się pomiędzy wieżami, wszystkie piony w pozycji wyjściowej muszą być bronione, gońce muszą zajmować pola różnego koloru).
Zobacz też Larry Kaufman
Przypisy
Bibliografia Capablanca’s chess
Capablanki