Zamek ogrodzieniecki za czasów Warszyckiego został w latach 1669-1680 odbudowany po zniszczeniach dokonanych przez Szwedów i przebudowany. Warszycki zlikwidował attyki, dzieła obronne przebudował na pomieszczenia mieszkalne, a wokół zamku zbudował ziemne bastiony. Zbudował na podzamczu stajnię, browar, wozownię, gorzelnię, bramę i mury o narysie kleszczowym. Po śmierci Stanisława Warszyckiego, z powodu choroby jego syna Jana Kazimierza, zamek uległ rujnacji.
Około 1695 r. zamek przeszedł w ręce Męcińskich. W 1702 r. połowa zamku spłonęła wskutek pożaru wznieconego przez wojska szwedzkie Karola XII. Praktycznie nie podjęto już jego odbudowy. Zamek około 1784 r. od rodziny Męcińskich odkupił Tomasz Sariusz Jakliński, lecz nie dbając o jego stan techniczny, doprowadził do całkowitej ruiny. Ostatni mieszkańcy opuścili zrujnowaną warownię około 1810 r. Kolejnym właścicielem Ogrodzieńca był Ludwik Kozłowski. Ten zupełnie nie liczył się z zabytkową wartością budowli, niszcząc mury w celu pozyskania budulca i sprzedając zamkowe wyposażenie Żydom. Ostatnim właścicielem warowni została pochodząca z pobliskiego zaścianka rodzina Wołczyńskich.
Po 1944 roku obiekt znacjonalizowano.