Przykładowy adres IPv6:
0000:0000:0000:0000:0000:ffff:5580:8063
IPv6 wprowadza również szereg usprawnień w stosunku do IPv4, takich jak uproszczona struktura nagłówka pakietu, możliwość automatycznej konfiguracji adresów, większa przestrzeń adresowa oraz lepsze wsparcie dla bezpieczeństwa i transmisji danych.
Piąta wersja protokołu, IPv5, nie została wdrożona jako następca IPv4. Nazwa ta odnosi się do eksperymentalnego protokołu Internet Stream Protocol (ST), opracowanego w celu obsługi transmisji strumieniowej w czasie rzeczywistym. Protokół ten nie zdobył popularności i nie został przyjęty do powszechnego użytku.
Dynamiczne i statyczne adresy IP Istnieją dwie podstawowe metody przydzielania adresów IP – dynamiczne i statyczne. Dynamiczne adresy IP są przydzielane przez serwer DHCP () w sieci. Serwer DHCP zarządza pulą dostępnych adresów IP i przydziela je tymczasowo urządzeniom w sieci na żądanie. Gdy urządzenie opuszcza sieć lub wygasa czas przydzielonego adresu IP, serwer DHCP może przydzielić ten adres innemu urządzeniu. Dynamiczne adresy IP są powszechnie stosowane w sieciach domowych i firmowych, ponieważ pozwalają na oszczędność dostępnych adresów IP.