2S19 Msta-S – radziecka i rosyjska samobieżna haubicoarmata kalibru 152 mm. Opracowana jako następca działa samobieżnego 2S5 Hiacynt. Została skonstruowana w zespole konstruktorskim zakładów w Jekaterynburgu kierowanym przez Jurija Tomaszowa.
W połowie lat 70. w ZSRR podjęto prace nad nowym systemem artyleryjskim kalibru 152 mm szczebla dywizji, w odpowiedzi na zachodnie programy zmierzające do skonstruowania dział o większej donośności ognia od radzieckich dział D-20 i samobieżnej 2S3 Akacja. Podwozie i instalacja działa zostały zaprojektowane w biurze konstrukcyjnym OKB-3 Swierdłowskiego Zakładu Maszyn Transportowych () w Swierdłowsku, a część artyleryjska w OKB-2 Wołgogradzkiego Zakładu w Wołgogradzie. Prototyp zbudowano w listopadzie 1983 roku i w 1984 roku rozpoczęto jego testy. Wykorzystano zmodyfikowany kadłub, układ napędowy i początkowo także układ jezdny z czołgu T-72, lecz dla poprawy stabilności przy strzelaniu zaadaptowano po próbach układ jezdny czołgu T-80. Powstałe podwozie otrzymało oznaczenie fabryczne obiekt 316. Formalnie działo samobieżne zostało wprowadzone na uzbrojenie Armii Radzieckiej rozkazem z 17 maja 1989 roku.