Ogień umieszczonych na szańcu dział i muszkieterów zadał Szwedom tak ciężkie straty, że ci 16 kwietnia aresztowali swych pułkowników i podjęli rozmowy dotyczące kapitulacji, którą ostatecznie podpisali 17 kwietnia.
Kapitulacja Z opisu hetmana Koniecpolskiego wynika, że szwedzkie kompanie maszerowały przed polską armię koronną ze zwiniętymi sztandarami, po czym po kolei chorąży z każdej kompanii zbliżał się do hetmana. Jako pierwsi 13 swoich chorągwi złożyli rajtarzy. Chorąży zsiadał z konia, zdjąwszy kapelusz kłaniał się siedzącemu na koniu hetmanowi Koniecpolskiemu, po czym rozwijał sztandar i składał go na ziemi. Wielu żołnierzy szwedzkich musiało być tym bardzo poruszonych, gdyż niektórzy byli z tych 13 chorążych, którzy oddawaiąc chorągwie swoie pod nogi J.M.Pana Hetmana, od żalu y wstydu, oczy łzami zalewali. Po rajtarach przyszła kolej na piechurów, którzy także złożyli swoje 13 chorągwi Koniecpolskiemu.