Abbo przekonał papieża także do przywrócenia Arnulfa do godności biskupa Reims.
Św. Abbo zginął, gdy usiłował wprowadzić w życie swoje reformy przez wprowadzenie do podlegającego opactwu Fleury klasztoru La Réole mnichów z własnego klasztoru. Stało się to na skutek rany odniesionej, gdy próbował rozdzielić zwaśnione strony. Zataił zadaną mu lancą ranę i udał się do swojej celi, gdzie zmarł w ramionach ucznia Aimoina, który jest autorem jego żywota. Kult św. Abbona nigdy nie miał charakteru kultu publicznego, mimo że cuda przy jego grobie sprawiły, że zaczęto czcić go jako świętego i męczennika w całej Francji. Jego wspomnienie obchodzi się w dzienną rocznicę śmierci.
Spisana przez Aimona biografia św. Abbona, w której została zamieszczona także korespondencja opata, stanowi istotne źródło informacji historycznych o panowaniu Roberta II, zwłaszcza o jego relacjach z papiestwem.
Zobacz też święci i błogosławieni Kościoła katolickiego Wstawiennictwo świętych
Bibliografia
Henryk Fros: Abbon, W: Encyklopedia katolicka, t. 1, 1989.
Kategoria:Francuscy opaci benedyktyńscy Kategoria:Francuscy święci katoliccy Kategoria:Zmarli w 1004 Kategoria:Urodzeni w X wieku