W czerwcu 1979 morderca wysłał dwie identyczne przesyłki: jedną do niedoszłej ofiary, nieobecnej w domu w chwili włamania, oraz drugą – do telewizji KAKE. W przesyłkach znalazł się kolejny wiersz, "Anno, dlaczego nie przyszłaś", opisujący zaplanowaną zbrodnię, a także kilka drobnych przedmiotów ukradzionych z domu pani Williams. Prawdopodobnie Rader czekał kilka godzin na Annę Williams w jej domu, nieświadomy, że udała się ona do swojej siostry na cały wieczór.
Po tych wydarzeniach morderca zaprzestał swoich działań, a ponieważ było to niezgodne ze wzorem zachowań seryjnych morderców, uważano, że przebywa w więzieniu, przeprowadził się lub zmarł. Mimo to nie zaprzestano ścigania go. W 1983 powołano specjalną grupę dochodzeniową, która przez trzy lata prowadziła zakrojone na szeroką skalę śledztwo, przy wykorzystaniu nowych, jak na owe czasy, technik: prowadzono analizy DNA, utworzono bazę danych osób mogących mieć jakikolwiek związek z morderstwami itd.
W 1988, po morderstwach trzech osób z rodziny Fagerów w Wichicie, pojawił się kolejny list od osoby podającej się za BTK, w którym autor zaprzeczył, jakoby popełnił tę zbrodnię. Jednocześnie wyraził uznanie dla sprawcy zabójstwa.