Matthäus Daniel Pöppelmann (ur. 3 maja 1662 w Herford, zm. 17 stycznia 1737 w Dreźnie) – architekt niemiecki epoki baroku, działający głównie w Dreźnie. Jego projekty zamawiane zarówno przez Augusta II Mocnego jak i mieszkańców Drezna wpłynęły na barokowy charakter architektury tego miasta. Był ojcem działającego w Polsce architekta Carla Friedricha Pöppelmanna.
Życiorys Od 1680 działał w służbie Fryderyka Wilhelma I w Głównym Urzędzie Budowlanym w Dreźnie, w którym pracował kilkadziesiąt lat. Zaprojektował liczne parki, kościoły i kamienice w Dreźnie. Już jako dojrzały człowiek w 1710 odbył podróż przez Pragę, Wiedeń do Florencji, Rzymu i Neapolu, a w 1715 do Paryża, Wersalu i Holandii. Podróże dały mu bezpośrednią wiedzę na temat współczesnej architektury. Język architektoniczny inspirowany Guarinim i Berninim, z jego bogatymi, dynamicznymi formami, który można było studiować w Wiedniu i Pradze, wywarł wpływ na jego projekty przed 1720 rokiem.
Był autorem projektu rozbudowy Jägerhofu (ok. 1711), budowy pałacu Taschenberg (1705-1708) i Pałacu Japońskiego w Dreźnie. Jego najbardziej znaną realizacją jest Zwinger w Dreźnie. Brał również udział w tworzeniu Pałacu Wodnego w Pillnitz (1720-1724) oraz wspólnie z m.in. Zachariasem Longuelunem pałacu w Moritzburgu (1723-1736).