Realizacje Matthäus Daniel Pöppelmanna nie miały kontynuatorów, ponieważ po 1720 roku popularność zyskał klasycyzujący barok francuski, który propagował Zacharias Longuelune (1669–1748), a za nim Johann Christoph Knöffel (1686–1752) oraz syn Matthäusa Daniela Pöppelmanna, Carl Friedrich Pöppelmann.
W niektórych opracowaniach wspomina się, że w Warszawie przypuszczalnie zaplanował Oś Saską oraz przypuszczalnie w nieznanym zakresie brał udział w przebudowie Zamku Królewskiego i jego barokowej fasadę od strony Wisły, jednak nie są to informacje potwierdzone.
Realizacje
Projekt rozbudowy Jägerhof w Dreźnie-Neustadt, od 1711; Pałac Taschenberg w Dreźnie, 1705-1708; Kronentor w Zwingerze w Dreźnie (1711); Wallpavillon w Zwingerze w Dreźnie (1715-1717); Mosty Mulden w Nossen i Waldheim, 1715; Rozbudowa Pałacu Holenderskiego w Dreźnie-Neustadt, 1717-19; Kościół w Pretzsch, 1721; Pałac Wodny i Pałac Bergpalais w Pillnitz, 1721-23; Główny budynek stadniny koni Graditz, 1722; Rozbudowa Pałacu Moritzburg, 1723-33; Kościół Weinbergskirche w Pillnitz, 1723-27; Plan rozbudowy i fasad ulicy Königstraße w Dreźnie-Neustadt, 1724-32; Poszerzenie średniowiecznego mostu na Łabie w Dreźnie, 1727-31; Rozbudowa Pałacu Holenderskiego w Dreźnie-Neustadt, 1727; Zamek Friedrichsburg Twierdza Königstein, 1731; Kościół Trzech Króli,