Bitwa pod Aduatuką (Atuatuką) – starcie zbrojne, które miało miejsce 21 października 54 p.n.e. pomiędzy armią rzymską dowodzoną przez legatów Kwintusa Tyturiusza Sabinusa oraz Lucjusza Aurunculeiusa Kotte, a armią galijskiego plemienia Eburonów, dowodzoną przez ich wodza Ambioryksa („król obu stron”).
Przed bitwą W październiku 54 r. p.n.e. na rozkaz prokonsula Gajusza Juliusza Cezara legiony zostały rozmieszczone na leża zimowe pojedynczo, na ziemiach różnych plemion belgijskich. Legion i kohorty pomocnicze pod wspólnym dowództwem Sabinusa i Cotty, razem 15 kohort (ok. 6 000 żołnierzy) został rozlokowany w kraju Eburonów, celtyckiego plemienia zamieszkującego ziemie między rzekami Renem i Mozą. Ich główne osady znajdowały się po obu stronach Mozy w dzisiejszym rejonie Tongeren i Verviers. Rzymianie zbudowali obóz w miejscu z natury obronnym w miejscowości Atuatuka, koło dzisiejszego Tongres. Świeżo zaciągnięty legion rekrutów wzmocniono specjalnie pięcioma kohortami weteranów mających wieloletnie doświadczenie w walkach z Galami. Na wezwanie Rzymian w obozie stawili się przywódcy Eburonów – Ambioryks i Katuwolkus („zażarty w boju”), którzy dostarczyli również kontyngenty zboża.