W 1422 starosta generalny Wielkopolski oznajmił, że wspomniany Wojciech Polny (oryg "Polni") oddał kapitule katedry poznańskiej całą swoją część w Chartowie w zamian za brzeg rzeki Warty wraz z obszarem gruntu, na którym można zbudować młyn, a także place należące do młyna oraz ogród, położony we wsi Koziegłowy, oddalone od Poznania około jedną milę. W 1431 kapituła poznańska zwolniła Mikołaja Ciotczanego kanonika poznańskiego od zapłaty jednej grzywny z czynszu wynoszącego 4 grzywny ze wsi Chartowo, zniszczonej przez wojska przechodzące w czasie wyprawy na Litwę.
W 1453 odnotowano zapust młyna zbożowego zwanego "Łącznym", który ulokowany był koło stawu położonego od strony Chartowa. W 1458 kapituła zezwoliła kanonikowi Stanisławowi z Dobieszewa na wyrąb drzew w Rogalinku koło Mosiny przeznaczonych dla Chartowa. W 1464 kapituła wysłała swoich przedstawicieli do grodu poznańskiego ze skargą na kmieci z Zegrza, którzy m.in. wyrządzili szkody na polach w Chartowie. W 1476 Mikołaj z Książa kanonik gnieźnieński oraz poznański, tenutariusz wsi Gotartowo (obecnie Gortatowo) oskarżył przed oficjałem poznańskim kmieci ze Szczepankowa o zniszczenie i rozgrabienie zabudowań Macieja Słabego zagrodnika w Chartowie.