W 1245 odnotowano majątkowy spór sądowy pomiędzy mieszkańcami Środki koło Poznania a kapitułą poznańską. Środczanie domagali się na mocy przywileju książęcego pewnego obszaru na pastwiska oraz inne użytki. Biskup wraz z kapitułą katedry poznańskiej uzyskał pełne prawo własności do tego obszaru, na którym znajdowała się wieś Chartowo. Przy okazji sporu opisano granice miejscowości, które zaprzysiężone zostały przez 6 kanoników. Przebiegały od drugiego mostu na rzece Cybinie na drodze do kościoła św. Małgorzaty w Śródce, skąd prowadziły prosto na południe za rzeką Cybiną aż do wzgórza wsi Rataje i dalej na zachód koło wzgórza aż do rzeki Warty.
W 1419 odnotowany został syn Michała Wojciech dziedzic wsi Polne w powiecie kościańskim wikariusz katedry poznańskiej, który oddał kapitule poznańskiej całą wspomnianą wieś w zamian za 1/4 części wsi Chartowo, z wyjątkiem folwarku w Chartowie. W 1420 kapituła katedry poznańskiej oznajmiła, że odkupiła od tegoż Wojciecha wspomnianą 1/4 część Chartowa, zobowiązując się płacić altarii w katedrze poznańskiej co roku 4 grzywny szer. groszy praskich z wsi Sarbinowo koło Kostrzyna w powiecie poznańskim. Gdyby Sarbinowo opustoszało, kapłan będzie płacić ten czynsz z innych dóbr kapitulnych.