Po śmierci Eysteina II możni zebrani w stronnictwie Birkebeiner, doprowadzili do koronacji Haakona II na króla Norwegii (1157). Haakon II Barczysty podjął walkę z królem Inge I, mając za sojusznika swego brata Sigurda Markusfostre. Do bitwy między przeciwnikami doszło pod Oslo 4 lutego 1161 r. Wojska króla Inge zostały pokonane, a on sam poległ na polu bitwy. Mimo tego zwycięstwa król Haakon II nie pozbył się wrogów, ponieważ pretensje do korony królewskiej zgłosił Erling Skakke, główny doradca i współpracownik króla Inge I, będący zięciem króla Sigurda I. Erling Skakke stanął na czele stronnictwa Bagler, jego zwolennicy w 1161 r. wybrali na króla Magnusa, małoletniego syna Erlinga Skakke. W kolejnym roku doszło do walk wojsk Erlinga ze wojskami popierającymi Haakona II. Do rozstrzygnięcia doszło w bitwie pod Sekken (7 lipca 1162). Wojska Erlinga Skakke wygrały bitwę, podczas której zginął król Haakon II Barczysty. Po śmierci Haakona II możni ze stronnictwa Birkebeiner zebrali się wokół młodszego brata królewskiego, Sigurda