w domu starano się mówić po hiszpańsku, choć ojczystym językiem obojga rodziców był baskijskiBaskijski był wówczas językiem nieskodyfikowanym, używanym (poza grupką pasjonatów-intelektualistów) przez niższe warstwy społeczne. Prawdopodobnie rodzice Unamuno używali w domu hiszpańskiego traktując go jako element awansu cywilizacyjnego, oraz starając się zapewnić w ten sposób dzieciom lepszy start życiowy. Unamuno w dzieciństwie znał łamany baskijski, potem opanował go na poziomie komunikatywnym, ale nigdy nie mówił nim biegle.. Ojciec został w roku 1869 wybrany do rady miejskiejColette Rabaté, Jean-Claude Rabaté, Miguel de Unamuno: biografía, Madrid 2009, ISBN 9788430607617, s. 21.. W roku 1870 Félix de Unamuno zmarł; rok potem zmarła w wieku roku najmłodsza siostra. Owdowiała trzydziestoletnia matka rygorystycznie przestrzegała żałoby i odtąd ubierała się na czarno. Jako energiczna kobieta wynajęła warsztat;