Wpływ ewolucji na geny plejotropowe Geny plejotropowe są uważane za konserwatywne ewolucyjnie. W ramach selekcji stabilizującej osiągają one optymalną genetycznie sekwencję i są preferowane przez dobór naturalny. Dowodem potwierdzającym tę tezę są badania przeprowadzone na drożdżach, grzybach i muszce owocowej. Dowiodły one, że tylko 39,5% genów drożdży nie posiadających efektów plejotropowych ma swoje homologi u muszki owocowej. Natomiast aż 49,2% genów o niskim poziomie plejotropii i 54,7% genów o wysokim poziomie plejotropii ma swoje homologi u muszki owocowej. Podobnie aż 52,6% plejotropowych genów, a tylko 38,3% genów nie plejotropowych drożdży, ma swoje homologi u nicienia C. elegans. Kolejne porównanie, tym razem genów drożdży z genami grzyba S. pombe, wskazuje na obecność 71,7% plejotropowych oraz 58,4% nieplejotropowych homologów. Wynika z tego, że geny plejotropowe znacznie lepiej utrzymują się w długotrwałej ewolucji, niż geny nie posiadające efektów plejotropowych. Wiąże się to z faktem, że geny o wysokim poziomie plejotropii podlegają silnej selekcji stabilizującej, ponieważ wpływają na wiele cech.