Na koniec recenzent pochwalił też „atrakcyjne wydanie zbioru” („Znakomita oprawa, poprószone czerwonym tuszem strony oraz czerwień pieczątek”).

Adam Szymonowicz w recenzji dla portalu Katedra ocenił antologię jako w miarę udaną mieszankę raczej dobrych utworów, choć pozbawioną „mocnego punktu – opowiadania, które stałoby się symbolem, znakiem rozpoznawczym antologii”, zwłaszcza że recenzent skrytykował tytułową Czerwoną gorączkę jako jedno ze słabszych opowiadań w zbiorze z powodu zawodzące „łatwo przewidywalną intrygą” oraz Piórko w żywopłocie („mało ciekawe”). Do innych słabszych opowiadań zbioru zaliczył Błękitny trąd („przeciętna historyjka niewnosząca nic nowego do gatunku”) i Gruchę, to ostatnie według recenzenta, niesprawiedliwie generalizujące i krytykujące zawód nauczyciela. Silnik z Łomży opisał jako „satyrę na dzisiejsze tabloidy”. Recenzent pochwalił Po drugiej stronie („subtelna i delikatna opowieść o miłości i zawiłościach ludzkiego losu”), Gdzie diabeł mówi dobranoc („ciekawa mieszanka... wizja opanowanej przez Islam Europy niczym z twórczości Rafała A.