O godz.6.00 17 września na obronę Koźmińskiego batalionu ON wyszło niemieckie natarcie czołgów ze wsparciem motocyklistów. Batalion zmuszony został do odwrotu pod osłoną ciężkich karabinów maszynowych z 2 kompanii ON. Poniósł starty osobowe w rannych i poległych. W trakcie odwrotu szosą do Luszyna batalion poniósł dalsze straty od ostrzału niemieckiej artylerii i ataków lotnictwa niemieckiego. Rozbity batalion dotarł do Bzury. Nad Bzurą z resztek rozbitych jednostek tworzono zbiorcze oddziały, jeden z takich pododdziałów utworzono z rozbitków batalionu pod dowództwem ppor. Józefa Burzyńskiego w sile około 80 żołnierzy. Pododdział ten 19 września po sforsowaniu Bzury w rejonie Witkowic nacierał w kierunku Puszczy Kampinoskiej. Pod silnym ogniem broni maszynowej i artylerii pododdział ponosząc straty dotarł na odległość 80 metrów od stanowisk niemieckich. Pododdział zaległ w silnym ogniu, a następnie po okrążeniu, żołnierze poddali się do niewoli.