Podczas sześcioletniej okupacji ponad 20 000 Czechów zostało straconych przez Niemców, a tysiące innych zmarło w obozach koncentracyjnych. Chociaż okupacyjny terror był znacznie mniej dotkliwy niż w Europie Wschodniej, to wywołał gwałtowne nastroje antyniemieckie u wielu Czechów.
Sytuacja militarna przed powstaniem Wiosną 1945 roku czechosłowacki ruch oporu w Czechach i na Morawach liczył około 120 grup, których łączna liczba wynosiła około 7500 partyzantów, którzy zakłócali transport kolejowy i drogowy, niszcząc tory i mosty oraz atakując pociągi i stacje. Niektóre linie kolejowe nie mogły być używane w nocy lub w niektóre dni, a pociągi zmuszone były poruszać się z mniejszą prędkością. Jednostki Waffen-SS wycofujące się przed postępem Armii Czerwonej na Morawy spacyfikowały w odwecie, kilka wsi. Pomimo utraty dużej części dowództwa w wyniku aresztowań przeprowadzonych przez Gestapo w marcu 1945 roku, grupy komunistyczne w Pradze rozprowadzały ulotki propagandowe wzywające do powstania. Niemieccy żołnierze i cywile byli coraz bardziej zaniepokojeni i przygotowywali się do ucieczki przed gwałtowną zemstą Czechów za lata okupacji.