W 1393 po raz pierwszy splądrowali Bergen, a w 1394 zdobyli Malmö. Napadali także na Turku (Abo), Wyborg (Viipuri), Faxeholm, Styresholm i Korsholm oraz okupowali tereny we Fryzji i Szlezwiku. W konflikcie z duńską królową Małgorzatą opanowali w 1394 Gotlandię i jej główne miasto Visby, które stało się ich główną siedzibą. Wraz ze wzrostem swego potencjału oraz coraz śmielszymi działaniami stali się głównym zagrożeniem dla handlowej floty Ligi Hanzeatyckiej. Ich działalność spowodowała znaczny wzrost cen i ogromny spadek obrotu towarowego ze sparaliżowaniem wymiany handlowej w rejonie Bałtyku. W kwestii ich zwalczania królowa Danii próbowała porozumieć się z angielskim Ryszardem II.
W 1396 duńska flota wypłynęła z Kalmaru kierując się na Visby, by osaczyć tam piratów, nie napotkawszy ich jednak, zawrócono. Nastąpiło wtedy przypadkowe spotkanie z flotyllą hanzeatów (w której uczestniczyli Gdańszczanie) i omyłkowo doszło do starcia, w wyniku którego zwycięscy hanzeaci wyrzucili do morza niemal osiemdziesięciu Duńczyków. Gdy następnie sami dotarli do Visby, okazało się, że rzekomy sukces był w istocie tragiczną pomyłką. Wówczas niechętni walce z Duńczykami Lubeczanie poróżnili się z Gdańszczanami i na ulicach Visby doszło tego dnia do ponownej bitwy między sojusznikami.