W rezultacie powracający z wyprawy Bracia Witalijscy bez własnego udziału odnieśli zwycięstwo w rozprawie z siłami duńsko-hanzeatyckimi.
W zwalczaniu Bractwa m.in. uczestniczyły też okręty należącego wówczas do Hanzy KołobrzeguHieronim Kroczyński: Twierdza Kołobrzeg. Warszawa: Feniks, 1998, s. 6..
Usunięcie z Gotlandii thumb|230px|Średniowieczna koga na hanzeatyckiej pieczęci Stralsundu W 1398, niedługo po zawarciu unii kalmarskiej, w końcowej fazie walk Małgorzaty o Szwecję, gdy Meklemburczycy udostępniali jeszcze swe porty korsarzom, krzyżacy pod wodzą Konrada von Jungingena w karnej ekspedycji zajęli Gotlandię i przepędzili stamtąd Braci Witalijskich. Potężna flota złożona z 84 okrętów i przewożąca 4000 wojska (w tym 50 braci zakonnych) wypłynęła 17 marca 1398, po 4 dniach dotarła na Gotlandię i wylądowała w pobliżu pirackiego zamku Västergarn. Atak wojsk zakonnych był zupełnym zaskoczeniem: skapitulowały zamki Västergarn, Varvsholm-Landeskrone i Slite. Flota weszła również do portu miasta Visby, gdzie równocześnie nastąpił atak na mury obronne z lądu;