Fabrizio Paolucci (ur. 2 kwietnia 1651 w Forlì, zm. 12 czerwca 1726 w Rzymie) – włoski duchowny, kardynał, z rodu hrabiów Calboli.

Życiorys Studiował w Rzymie pod okiem swego krewnego, kardynała Francesco Paolucci i w 1674 uzyskał na tamtejszym uniwersytecie doktorat obojga praw (kanonicznego i rzymskiego). W 1685 został wybrany biskupem Macerata e Tolentino, którym był do 1698, gdy mianowano go arcybiskupem Ferrary (1698–1701). Konsekrował go kardynał Gaspare Carpegna, wikariusz Rzymu. Za pontyfikatu Innocentego XII przeszedł na służbę do dyplomacji papieskiej – w 1696 został nuncjuszem w Kolonii, a 2 lata później nadzwyczajnym wysłannikiem na polski sejm elekcyjny. W lipcu 1697 został kreowany kardynałem prezbiterem, jednak fakt ten został upubliczniony dopiero w grudniu 1698. Został głównym doradcą papieża Klemensa XI, który mianował go sekretarzem stanu (1700–1721) i wielkim penitencjariuszem (1709–1721), a w 1719 awansował do rangi kardynała biskupa Albano.