Do tej ostatniej należą panegiryki, epitafia, epigramy, poezja herbowa itp. Autorami wszystkich tych utworów byli przeważnie profesorowie i studenci Akademii Wileńskiej. Jednym z najbardziej znanych był Konstantinas Sirvydas (1578–1631), językoznawca, autor polsko-litewskiego zbioru kazań Punkty kazań, Puktai sakymų (w dwóch tomach, Wilno 1629–1644), w których tekst polski jest prawdopodobnie wtórny wobec tekstu litewskiego.
W połowie wieku XVII Saliamon Slavočinskis dzięki wsparciu bp. wileńskiego Jerzego Tyszkiewicza wydał katolicki śpiewnik Giesmės, tikėjimui katolickam priderančias. W Kiejdanach w 1635 pod patronatem Radziwiłłów powstało natomiast protestanckie opracowanie zawierające kazania, modlitewnik i śpiewnik Steponasa Jaugelisa-Telegi. Powstało także tłumaczenie Pisma świętego z niderlandzkiego przekładu Statenvertaling na język litewski dokonane przez Samuela Bogusława Chylińskiego (Biblia Chylińskiego) – rozpoczęty w Londynie w 1660 druk nie został jednak dokończony ze względu na niezadowolenie zborów kalwińskich z formy przekładu. Przeciwnicy przekładu Chylińskiego podjęli własne prace, jednak rękopis spłonął w przypadkowym pożarze w domu miejscowego ministra w Birżach w 1681. Druga połowa XVII wieku przynosi dalsze spowolnienie rozwoju literatury litewskiej.