Parter z pierwszym piętrem budynku głównego połączono za pomocą stalowych, kręconych schodów. Centralne miejsce drugiej kondygnacji zajęła sala konferencyjna wymalowana pompejańską czerwienią, z podłogą wyłożoną klepką dębową. Na jej ścianach zawieszono portrety Abrahama i Henrietty Rohrów oraz trzech niemieckich cesarzy. Ustawiono tam również nakręcany raz do roku, staroangielski zegar skrzynkowy z berlińskiej kolekcji fundatora. Po obu stronach sali konferencyjnej ulokowano łącznie 10 pokoi dla zniedołężniałych, po jednym pokoju służbowym dla pielęgniarza i pielęgniarki, reprezentacyjne pomieszczenie przeznaczone do picia herbaty i zmywania naczyń oraz dwie łazienki.
Przytułek posiadał łącznie na obu piętrach 18 żelaznych łóżek z materacami sprężynowymi. Każdy pokój był wyposażony ponadto w specjalne stoliki ułatwiające spożywanie posiłków, sofy, fotele, zegar ścienny, lustro, umywalkę i system wentylacji niepowodujący przeciągów.
Bet midrasz