Tyrania Pizystrata Pierwszy i drugi okres W roku 561/560 Pizystrat prawdopodobnie pełnił funkcję polemarcha, cieszył się również dużą popularnością wśród ludu wynikającą z jego sukcesów wojskowych w walce z Megarą o Salaminę. Według jednej z wersji sam miał poranić swoje muły i w takim stanie przybyć na Agorę, tam oświadczył Ateńczykom, że właśnie uciekł swoim politycznym przeciwnikom. Oburzony lud przyznał mu prawo do utworzenia straży przybocznej, tzw. „noszących pałki” (gr. korynephoroi), do której Pizystrat werbował swoich stronników. Przy jej pomocy udało mu się opanować Akropol i ogłosić się tyranem. Nie są znane dokładne ramy czasowe „pierwszej” tyranii. W obliczu zbyt słabego poparcia dla jego władzy oraz sojuszu Megaklesa i Likurga Pizystrat musiał ok. 556 opuścić Attykę.

Po wygnaniu Pizystrata stronnictwa Megaklesa i Likurga poróżniły się ze sobą. Pizystrat doszedł do porozumienia z Megaklesem, który umożliwił mu dostanie się do miasta. Około 551 Pizystrat przybył do Aten na wozie, na którym stała wysoka i piękna dziewczyna przebrana za Atenę. Ateńczycy oddali jej cześć i wpuścili wóz na AkropolWiadomość taką podaje Herodot (I, 60) dodając, że brzmi ona bardzo naiwnie.. W celu przypieczętowania sojuszu Pizystrat ożenił się z córką Megaklesa.