Ludność niemieckojęzyczna została w dużej mierze wysiedlona z Ołomuńca w latach 1945-46. Jej majątek został skonfiskowany na mocy dekretu Beneša nr 108, majątek Kościoła ewangelickiego został zlikwidowany na mocy dekretu Beneša nr 131. Pod względem rozwoju administracyjnego Ołomuniec stanowił centrum regionu w latach 1949–1960, lecz później miasto stało się jedynie siedzibą powiatu wchodzącego w skład regionu północnomorawskiego z centrum w faworyzowanej górniczej Ostrawie. W 1957 roku Nikita Chruszczow odwiedził Ołomuniec. Ołomuniec był miastem z największym radzieckim garnizonem w byłej Czechosłowacji, stacjonowały tam siły powietrzne, oddziały przeciwlotnicze, pułk pontonowy i strzelcy zmotoryzowani, a żołnierze i ich rodziny mieszkali na wydzielonym terenie. W latach 70. i 80. XX wieku na obrzeżach miasta powstało kilka osiedli z wielkiej płyty. W 1978 r. Ołomuniec po raz pierwszy przekroczył 100 tys. mieszkańców. Od 1971 roku całe Stare Miasto jest chronionym zabytkiem. W 1995 roku papież Jan Paweł II odwiedził Ołomuniec i kanonizował Jana Sarkandra. W 1996 roku rozpoczął tu swoją działalność Sąd Najwyższy. Powodzie w 1997 roku poważnie zniszczyły miasto, zalewając około jednej trzeciej jego powierzchni. W 2000 roku Kolumna Trójcy Świętej została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ołomuniec · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.