W 1477 Junoch z Jarosławca kupił połowę wsi od Anny, żony Jana Słupka z Chojnicy za 100 grzywien.
W 1493 Jan Dębieński zapisał swojej żonie Jadwidze córce zmarłego Mikołaja Kokalewskiego z Kokalewa koło Stęszewa (obecnie to Kąkolewo) po 50 grzywien posagu i wiana na połowie swych dóbr w Dębnie Małym, Jarosławcu i w Złotnikach w parafii Kiekrz koło Poznania. W 1495 Jan Dębieński sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu Sędziwojowi Głupońskiemu połowę Dębna Małego i połowę Jarosławca za 160 złotych węgierskich.
W 1423 (według zachowanej kopii z lat 1488-1492) dziesięcina snopowa z dwóch łanów w Jarosławcu należała do uposażenia kantora w katedrze poznańskiej. W 1508 Jarosławiec odnotowano jako wieś opustoszałą. 1510 we wsi pobierano dziesięcinę snopową z dwóch łanów dla kantora poznańskiego. Wspomniano, że wieś od wielu lat była opustoszała. W 1516 ponownie odnotowano wieś Jarosławiec jako opustoszałą, a także fakt, że kiedyś płaciła ona dziesięcinę snopową, a obecnie na rolach rosły lasy i bory. W 1563 i 1577 wieś odnotowana na formularzach poboru podatkowego jednak bez wypełnionych kwot poboru.