Ponowne zasiedlenie nastąpiło w XVIII wieku, kiedy to przyjechali tu osadnicy z Niemiec (kolonizacja olęderska). Po II wojnie światowej nastąpił po raz kolejny proces wyludniania się wsi. Pozostało tylko kilka zabudowań, a część dawnych pól uległa zadrzewieniu. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego. W 1996 powołano tutaj siedzibę obwodu ochronnego, którą przeniesiono z Jezior oraz założono szkółkę leśną o powierzchni 5,95 hektara wraz z deszczownią i chłodnią na nasiona i sadzonkiPaweł Anders, Krzysztof Kasprzak, Beata Raszka, Wielkopolski Park Narodowy, Wydawnictwo WBP, Poznań, 1999, s. 70-71, .
Obiekty Na terenie osady i w jej sąsiedztwie znajdują się m.in.: pomnikowy dąb szypułkowy (obwód 380praca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, 1992, s. 88, lub 400 cm), głaz pamiątkowy ku czci Franciszka Jaśkowiaka odsłonięty 3 lipca 1984, choć na kamieniu widnieje data 2003napis na kamieniu in situ (piaskowiec o wymiarach 240 x 120 x 100 cm wydobyty podczas budowy stacji wodociągowej w Koninie) i dąb o obwodzie 300 cm przy drodze do Trzebawia.
Turystyka Przez Jarosławiec przebiegają 2 szlaki turystyczne: Szlak turystyczny Stęszew - Szreniawa oraz Szlak im. Bernarda Chrzanowskiego.