Chociaż nie ma pewności co do tego, czy wszystkie te podgatunki są konspecyficzne, czy nie, sekwencje mtDNA cytochromu b wykazują, że przynajmniej podgatunki: hindei ze środkowej części zasięgu oraz ruddi i granti odpowiednio z Mozambiku i Południowej Afryki są bardzo różne i mogą być odrębnymi, ukrytymi gatunkami. Aby wyjaśnić taksonomię H. brucei, potrzebne są dalsze badania genetyczne dotyczące całego rozmieszczenia tego taksonu.
Formalnie rozpoznano dwadzieścia cztery podgatunki H. brucei. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
Podgatunek Oryginalna nazwa Autor i rok opisu Miejsce typowe HolotypH. b. albipesHeterohyrax brucei albipesHollister, 1922Rzeka Telek, Loita Plains, Wielkie Rowy Afrykańskie, Kenia.Skóra i czaszka dorosłej samicy (sygnatura USNM 181551) ze zbiorów Narodowego Muzeum Historii Naturalnej; okaz zebrany 17 maja 1911 roku przez Edmunda Hellera.H. b. bakeriDendrohyrax BakeriJ.E. Gray, 1874„Latiko” (tj. Fatiko), Uganda.Skóra i czaszka samicy (sygnatura BMNH 1874.6.4.3) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; okaz zebrany przez Samuela Bakera.H. b. bocageiHyrax BocageiJ.E. Gray, 1869Angola.Samiec (sygnatura BMNH 1868.12.19.3) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie;