Ferenc Feketehalmy-Czeydner, właściwie Franz Zeydner (ur. 22 listopada 1890 w miejscowości Piski, zm. 5 listopada 1946 w Jugosławii) – węgierski oficer zawodowy, wykładowca wojskowy, zbrodniarz wojenny, dowódca węgierskiej 6 Dywizji Piechoty i V Korpusu Armijnego oraz XVII Korpusu Armijnego SS (węgierskiego).
Życiorys Pochodził z niemieckiej rodziny. W latach 1904–1905 uczył się w szkole kadetów artylerii w miejscowości Traiskirchen, a w latach 1906–1907 w technicznej akademii wojskowej w Mödling. Następnie służył w 12 pułku haubic polowych stacjonującym w Nagyszeben, a potem 8 pułku artylerii polowej w Lugos. Od 1913 do 1914 r. przechodził kurs oficerski, uzyskując stopień porucznika. Brał udział w I wojnie światowej w armii austro-węgierskiej, walcząc początkowo z macierzystym pułkiem na froncie rosyjskim; był ranny. Od 22 czerwca 1915 r. szkolił się w szkole wojennej w Belgradzie. 1 maja 1917 r. przeszedł do sztabu II Korpusu Armijnego w stopniu kapitana. 11 lutego 1918 r. został ciężko ranny.